ಯೋಗದ ಅಂತರಾಳವೇನು?

ಪುರಾತನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಧ್ಯಾನವು ಭಾರತೀಯ ತತ್ವಚಿಂತನೆಯ ಅಂತರಾಳವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಯೋಗ ಪದದ ವಾಚ್ಯಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: “ಸಂಯೋಗ” — ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಅಥವಾ ಆತ್ಮವು ಅನಂತತೆಯೊಂದಿಗೆ, ನಿತ್ಯಾನಂದದೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ಚೇತನದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಗಗೊಳ್ಳುವುದು.

ಚೇತನದ ಆನಂದಮಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿನ ಈ ಸಂಯೋಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು — ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಕ್ಲೇಶಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳ — ಒಂದು ಕಾಲ-ಪರೀಕ್ಷಿತ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಮಾಡುವ ಧ್ಯಾನದ ಸಹನಶೀಲ ಅಭ್ಯಾಸವು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ, ನಾವು ಒಂದು ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ.

ರಾಜ ಯೋಗವೇ ಭಗವತ್‌-ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಸಮಗ್ರವಾದ ವಿಜ್ಞಾನ — ಯೋಗ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಧ್ಯಾನ ಹಾಗೂ ಯುಕ್ತ ಕ್ರಿಯೆಯ ಹಂತ ಹಂತದ ವಿಧಾನಗಳು, ಇವನ್ನು ಭಾರತದ ಸನಾತನ ಧರ್ಮದ ಸಾರಭೂತ ಅಭ್ಯಾಸಗಳೆಂದು ಸಹಸ್ರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಮಗಾಗಿ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ಈ ಕಾಲಾತೀತ ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಯೋಗ ವಿಜ್ಞಾನವೇ ಎಲ್ಲ ನೈಜ ಧರ್ಮಗಳ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿರುವ ಗಹನವಾದ ಬೋಧನೆಗಳಿಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ.

ಯೋಗದಾ ಸತ್ಸಂಗದ ರಾಜ ಯೋಗದ ಬೋಧನೆಗಳು, ಕ್ರಿಯಾ ಯೋಗದ ತಳಹದಿಯ ಮೇಲೆ ರೂಪಿತವಾಗಿರುವ ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಆತ್ಮವು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಜೀವನಶೈಲಿಯೆಡೆಗಿನ ಮಾರ್ಗದ ಸ್ಥೂಲ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್‌ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಯೋಗ ಸೂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಋಷಿ ಪತಂಜಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಆದರೆ ವಿಶದೀಕರಿಸದ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದ (ಪ್ರಾಣ-ಶಕ್ತಿಯ ನಿಯಂತ್ರಣ) ತಂತ್ರವು ಸೇರಿದೆ. ಹಲವು ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಮಾನವಕೋಟಿಯಿಂದ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿದ್ದ ಕ್ರಿಯಾ ಯೋಗವನ್ನು ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗಾಗಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಯೋಗ ಪುರುಷರ ಪರಂಪರೆಯಾದ: ಮಹಾವತಾರ್‌ ಬಾಬಾಜಿ, ಲಾಹಿರಿ ಮಹಾಶಯ, ಸ್ವಾಮಿ ಶ್ರೀ ಯುಕ್ತೇಶ್ವರ್ ಹಾಗೂ ಪರಮಹಂಸ ಯೋಗಾನಂದರಿಂದ, ಮತ್ತೆ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದಿದೆ.

ಕ್ರಿಯಾ ಯೋಗ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ತರಲು ಮತ್ತು ಜಗದಾದ್ಯಂತ ಪ್ರಸಾರಮಾಡಲು ಪರಮಹಂಸ ಯೋಗಾನಂದರನ್ನು ಅವರ ಪೂಜ್ಯ ಗುರುಗಳ ಪರಂಪರೆಯು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿತು; ಮತ್ತು ಈ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರು 1920ರಲ್ಲಿ ಸೆಲ್ಫ್‌-ರಿಯಲೈಝೇಷನ್‌ ಫೆಲೋಷಿಪ್‌ ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. 

ಸಮತೋಲಿತ ಕ್ರಿಯಾ ಯೋಗ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು ಯೋಗದಾ ಸತ್ಸಂಗ ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮಹಂಸ ಯೋಗಾನಂದರು ಕಲಿಸಿರುವ ಧ್ಯಾನದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ತಂತ್ರಗಳ ದಿನನಿತ್ಯದ ಅಭ್ಯಾಸ. ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವುದರಿಂದ, ನಾವು ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದ ಶಾಂತಿ, ಪ್ರೇಮ, ಪರಿಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ಆನಂದವನ್ನು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಸಹಜ ಪ್ರಕೃತಿಯಂತೆ ಮನಗಾಣಲು, ಶರೀರ ಹಾಗೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಂಚಲತೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಶ್ಚಲಗೊಳಿಸುವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ — ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಏನೇ ಆಗುತ್ತಿದರೂ ಸಹ.